|
 Wspaniałą formą kultu świętych i powierzenia w ich ochronę naszych dusz, oraz wszystkiego co posiadamy - są kapliczki. To nieodłączny element polskiego krajobrazu. Mają one różne formy: krzyże, figurki, z kamienia, z drewna, z żelaza itp. Są również różnych kształtów, rozmiarów, jedne już stare, bezbarwne i zapomniane, inne emanują burzą barw i zadbanymi detalami.
Wszystkie mają jeden cel - są świadectwem wiary narodu oraz głęboko zakorzenionej w nas tradycji. Aż miło popatrzeć przejeżdżając przez okoliczne wioski i pola, gdy gdzieś tam w wydzielonym skrawku ziemi, pomiędzy drzewami uśmiecha się do nas szczere lico krzyża czy figurki świętego.
Na skrzyżowaniu tuż przy wjeździe do Dołhobyczowa możemy podziwiać piękną kapliczkę ku czci Matki Boskiej. Ta przydrożna, murowana figura została zaprojektowana w stylu neogotyckim, zwieńczona jest pinaklem z krzyżem. Datuje się ją na 1858 rok, zatem ma już swoje lata.
"Frasobliwy Chrystus schylił głowę,
łza samotna spłynęła spod powiek,
Czerwień płaszcza wyraźna, krzykliwa,
A spod cierni krwi kropelka spływa,
Nie spogląda w niebo, ni na ziemię,
Obojętny, choć miał być cierpieniem,
Taki cichy, nieudany taki,
Czasem tylko odwiedzą Go ptaki,
Taka bywa ta samotność boża,
Przy kapliczkach wiejskich na rozdrożach."
Zdj. Na zdjęciu kapliczka w całej okazałości, fot. Magdalena Demendecka, 30 maj 2010 r., więcej zdjęć w galerii. Zapraszam.
We wnęce figury umieszczono rzeźbę Matki Boskiej, u góry zaś w środku krzyża mieści się rzeźba Pana Jezusa w koronie cierniowej.
fot. Magdalena Demendecka
"A tam u nas taka okolica
Gdzie nie spojrzysz jest kaplica
O tej jednej dzisiaj mowa
Co tajemnic wiele chowa
Murowana, pobielona
Kwiatuszkami ozdobiona
Ogrodzona, a z małego okienka
Spogląda najświętsza panienka
Jam widziała i paaaaaaanowie
Chętnie wszystko to opowiem
Pewnej nocy księżycowej
Czy lutowej czy marcowej
Rysiek mańkut od Krysiaków
Idzie ku niej prosto z krzaków
Puzdro dzierży w prawej dłoni
Lewa przecież jest zajęta!
W lewej zawsze trzyma skręta!
Mętnym wzorkiem namacuje
Jakieś skrytki wypatruje
Po figurką jest półeczka
Stoi wazon no i świeczka
Rysiek szybko peta rzuca
Przed kapliczką lekko kuca
Fajansowy flakon biały
Runą w hukiem, zbity cały
Już go prawie w ręku trzymał
Tylko nerw mu nie wytrzymał
Matka boska co bez nosa stała
Przecież lat już sporo miała
I milczała i tak stała i patrzyła
Na Ryszarda brew zmarszczyła
Nagle światło zabłysnęło
I w rowerze coś pisnęło
Rysiek cały roztrzęsiony
Na słonince upasiony
Przed kapliczką szybko ukląkł
Bo się posterunkowego uląkł
Kiedy sobie już tak klękał
W spodniach szew powoli pękał
A stójkowy wariat wyjątkowy
Od dzieciństwa z wadą mowy
Zanim krzykną coś od siebie
Rysiek mało pewny siebie
Do remizy czmychną chyłkiem
I zaświecił gołym tyłkiem
A w pudełku, co tam było?
Sama nie wiem, ciemno było
Jam tam tylko sobie stała
Do pudełka nie patrzała."
Autor: Iwka
Rys. Na zdjęciu obraz satelitarny Dołhobyczowa, zieloną strzałką oznaczono położenie kapliczki Św. Marii. |
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.