|
Jadąc pośród rozległych pól dawnych PGR - ów dotrzemy do zabudowań mieszkalnych, stanowiących osadę Białystok (dawny PGR) na lubelszczyźnie. Z pozoru jest to wieś jak każda inna, miejscami dziurawa droga, tu i ówdzie bawiące się dzieci. Ale charakteryzuje ten rejon niesamowita historia.
To w tych okolicach rozgrywały się dramatyczne sceny podczas II wojny światowej. Bandy UPA miały niedaleko stąd swoją siedzibę - pobliskie Liski. To tu toczyły się walki pomiędzy czyhającymi na życie Polaków Ukraińcami a często bezbronnymi polskimi cywilami - były to matki z dziećmi, starcy - mordowano wszystkich. Celem banderowców było "oczyszczenie krwi".
Przed wojną ludzie żyli w zgodzie, powstawały małżeństwa mieszane: polsko-ukraińskie. II wojna światowa i poglądy przywódców, którzy pragnęli "oczyszczenia ziarna od plew", wprowadziły zamęt i wieczną urazę do serc ludności polsko-ukraińskiej.
Syn pod wpływem niszczących poglądów przywódców UPA potrafił zamordować swoją matkę, bo była Polką. Nienawiść jaka zrodziła się podczas tych wydarzeń, na długo zagościła w sercach ludzi stawiając nieprzekraczalny mur zawiści, urazów i żalu...
Dziś, gdy echa historii cichną a pamięć pokoleń zaciera się, powraca zgoda, jedność...
Mocnym wyrazem odradzającej się jedności jest pewien pomnik, wzniesiony przy dawnej cerkwii ukraińskiej w Białymstoku na lubelszczyźnie. Poświęcony jest on bohaterom Ukrainy - Ukraińskiej Powstańczej Armii, poległym w walkach II wojny światowej.
Do tego miejsca nie prowadzi żadna droga, najpierw musimy przejść przez długie pole uprawne, akurat w momencie naszej wycieczki rosła tam dorodna, piękna pszenica...
KLIKNIJ W ZDJĘCIE, ABY POWIĘKSZYĆ
Przemierzając długie pole, docieramy do zarośniętej niestety o tej porze roku - polanki. Ten mały skrawek ziemii kryje w sobie bardzo interesującą historię. Na początku naszym oczom ukazuje się wyżej wspomniany pomnik oddający cześć bohaterom UPA, znajdujący się na małej wysepce zieleni wśród rozległych pól.
W tym miejscu również znajduje się, teraz już zapomniane, miejsce kultu związane z objawieniami Matki Bożej! Dowody potwierdzające kult miejsca pochodzą z XIX wieku. Dawniej stała w tym miejscu cerkiew, którą spalono. Pozostały tylko solidne schody, które kiedyś znajdowały się przy wejściu do sanktuarium. Teraz na sczycie schodów stoi krzyż, samotny symbol dawnej świetności tego miejsca...
Uroczystości odpustowe odbywały się tam w dziewiąty piątek po Wielkanocy, być może ciągle jest to kultywowane, choć na pewno nie tak licznie jak dawniej. Przy spalonej już dziś cerkwi znajdowała się kaplica poświęcona Matce Bożej na źrodełku ze świętą wodą.
Pewien starszy człowiek opowiadał nawet pewną autentyczną historię związaną z tym źródłem. Podczas walk jeden z żołnierzy został poważnie ranny. Chłopak był bardzo wierzący i leżąc w mękach poprosił o wodę właśnie z tego źródła, wierzył że moc w niej ukryta przywróci mu zdrowie. Towarzysze nie mieli jednak dostępu do źródełka, które znajdowało się daleko, przynieśli mu więc zwykłą wodę potwierdzając twardo, iż pochodzi ona ze świętego źródełka Najświętszej Panny Maryji. Moc wiary była tak wielka, że żołnierz wrócił do sił...
W XIX w. kaplica poświęcona Matce Bożej, do II wojny światowej kaplica i kalwaria z XIV kapliczkami - stacjami Drogi Krzyżowej. Ob. współczesna kapliczka nad źródłem.
Zdjęcia: Magdalena Demendecka, 30 maja 2010 r.
Zdjęcia pozostają własnością wyżej wymienionej osoby, kopiowanie zabronione.
Google Map Zobacz też:
Inne nowości:
|
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.