"NADBUŻAŃSKA CISZA"

Domy Wakacyjne

Matcze 52, 22-523 Horodło

tel. 505-150-269

Proponujemy odpoczynek nad Bugiem. W miejscowości Matcze stworzyliśmy ośrodek, w którym zagościć mogą osoby zmęczone zgiełkiem codzienności, spragnione ciszy i bliskości natury.  

Zapraszamy do nas ludzi pragnący odpoczywać bez dzieci. Jest to miejsce bez barów, dyskotek, deptaków, tłocznych plaż. Jest za to wspaniała rzeka, cisza, nadbużańskie pola i łąki, dziewicze lasy, mnóstwo ptaków.

Jadąc pośród rozległych pól dawnych PGR - ów dotrzemy do zabudowań mieszkalnych, stanowiących osadę Białystok (dawny PGR) na lubelszczyźnie. Z pozoru jest to wieś jak każda inna, miejscami dziurawa droga, tu i ówdzie bawiące się dzieci. Ale charakteryzuje ten rejon niesamowita historia.

To w tych okolicach rozgrywały się dramatyczne sceny podczas II wojny światowej. Bandy UPA miały niedaleko stąd swoją siedzibę - pobliskie Liski. To tu toczyły się walki pomiędzy czyhającymi na życie Polaków Ukraińcami a często bezbronnymi polskimi cywilami - były to matki z dziećmi, starcy - mordowano wszystkich. Celem banderowców było "oczyszczenie krwi".

Przed wojną ludzie żyli w zgodzie, powstawały małżeństwa mieszane: polsko-ukraińskie. II wojna światowa i poglądy przywódców, którzy pragnęli "oczyszczenia ziarna od plew", wprowadziły zamęt i wieczną urazę do serc ludności polsko-ukraińskiej.

Syn pod wpływem niszczących poglądów przywódców UPA potrafił zamordować swoją matkę, bo była Polką. Nienawiść jaka zrodziła się podczas tych wydarzeń, na długo zagościła w sercach ludzi stawiając nieprzekraczalny mur zawiści, urazów i żalu...

Złote łany - poświęcam tej polskiej telenoweli dokumentalnej oddzielny artykuł, dlatego że zachwyciła mnie ona swoją treścią. To wartościowy film o pięknych staroświeckich ludziach. Jeżelli nawet dostrzeżecie, że są młodzi, to wiedzcie że są z  gatunku tych wymierających, którzy wzruszają się, chodząc boso po świeżo zaoranym polu, doceniają naturę i jej owoce...

Oglądając ten film ma się wrażenie jakby czas stanął w miejscu, przenosimy się zupełnie w rzeczywistość bohaterów. Jednym słowem nie można nie oszaleć z zachwytu gdy ogląda się panią Stenię wywijającą w takt cygańskich melodii na weselu córki. Nie można nie zachwycić się dramatycznym talentem pani Wandy, która z odcinka na odcinek rwie jabłka i zamyśla się, że jej syn Irek "do roboty zawzięty, ale do ożenku się nie pali".

Ach, i barwny pan Franciszek który opowiada pod gwiazdami, "że robak i ja to bracia, jesteśmy w kosmosie". Albo kiedy pani Rozalia urządza dla krów recital, bo tylko jej śpiew może je uspokoić, kiedy są przerażone po burzy...